De Oude Verhalen op de Rots

Hallo, ik ben Rick.

Ik woon in Den Haag en ik geef les.

Vandaag vertel ik een verhaal over Australië.

Het gaat over oude verhalen op rotsen.

Deze verhalen zijn heel oud.

Ze zijn van de eerste mensen in Australië.

De verhalen zijn gemaakt met verf.

Ze laten dieren en mensen zien.

Ook zijn er handen en voeten.

De kleuren zijn rood, geel en wit.

De verhalen zijn mooi om te zien.

Een bedrijf wil gas zoeken in de grond.

Het gas ligt onder de rotsen.

Het bedrijf wil grote machines gebruiken.

De machines maken lawaai en beweging.

De rotsen kunnen dan breken.

De verhalen kunnen dan weg zijn.

Dat is niet goed, want de verhalen zijn belangrijk voor de mensen daar.

Ik lees dit in de krant.

Ik ben verbaasd. Ik denk: "Waarom doen ze dit?"

De verhalen zijn oud en mooi.

Ze vertellen over het leven van lang geleden.

De mensen in Australië zijn boos.

Ze willen de verhalen houden. Ze zeggen:

Dit is ons huis, de verhalen zijn van ons.

Mijn buurvrouw heet Sanne.

Zij hoort het verhaal ook.

Zij zegt, Rick, wat vind jij?

Ik zeg, ik vind het jammer.

De verhalen zijn bijzonder.

Ze zijn niet te maken opnieuw.

Sanne knikt. Zij zegt: "Ja, het is waar."

De natuur is ook belangrijk.

Ik denk aan mijn eigen huis.

In Den Haag zijn ook oude dingen.

De grachten en de gebouwen zijn oud.

Wij zorgen ervoor.

Wij willen ze niet kwijt.

Hetzelfde is in Australië.

De verhalen op de rotsen zijn oud.

Ze moeten blijven.

Het bedrijf zegt, wij hebben gas nodig.

Mensen gebruiken gas voor warmte en licht.

Even tussendoor.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingscode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Dat is waar.

Maar er is een probleem.

De verhalen zijn ook belangrijk.

Wat is de beste keus?

Ik praat met mijn klas.

De studenten zijn nieuwsgierig.

Een student vraagt, Rick, wat gebeurt er nu?

Ik zeg, de mensen in Australië praten met het bedrijf.

Zij zoeken een andere plek voor het gas.

De student zegt: "Dat is goed, hoop ik."

Ik vertel de klas over de rotsen.

De verhalen zijn duizenden jaren oud.

Ze zijn gemaakt met natuurlijke verf.

De verf komt van planten en aarde.

De mensen gebruikten hun handen en takken.

Het was hard werk.

Nu zijn de verhalen nog te zien.

Dat is bijzonder.

Mijn vriend Kees woont in Australië.

Hij stuurt mij een foto.

De foto laat een rots zien met een grote vogel.

De vogel is rood en geel.

Kees schrijft.

Dit is een oude vogel.

Hij is hier al heel lang.

Ik kijk naar de foto.

Ik vind hem mooi.

Kees vertelt ook over de mensen daar.

Zij zijn verdrietig.

Zij willen de verhalen niet verliezen.

Zij organiseren bijeenkomsten.

Zij praten met de regering.

Zij hopen op een goed einde.

Ik denk, wat kan ik doen?

Ik ben ver weg in Nederland.

Maar ik kan vertellen over het verhaal.

Ik kan het delen met mijn studenten.

Zo weten meer mensen ervan.

Dat is een klein beetje hulp.

De tijd gaat verder.

Het bedrijf en de mensen praten nog.

Er is nog geen besluit.

Maar de verhalen zijn nog op de rotsen.

Dat is goed nieuws.

Ik hoop dat ze blijven.

Ik kijk naar de foto van Kees.

De vogel lijkt te vliegen.

De kleuren zijn helder.

Ik voel me rustig.

De verhalen zijn sterk.

Ze zijn er al duizenden jaren.

Ze kunnen nog langer blijven.

Tot de volgende keer.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch Fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlandse zelfs als je stottert.

Tot de volgende keer.