Ruzie om de DigiD op het Festival

RICK: Hè, wat een lange rij.

Maar we zijn er bijna.

TOM: Ja, nog even wachten.

Maar ik zie een probleem.

JULIA: Wat dan?

Is de muziek al begonnen?

TOM: Nee, kijk naar dat bord.

DigiD werkt niet zonder Gmail of Apple.

RICK: Echt?

Dat is dom.

Iedereen gebruikt toch gewoon e-mail?

JULIA: Misschien is het voor de veiligheid.

Maar het is niet handig.

TOM: Ik heb geen Gmail.

Ik gebruik ProtonMail.

Wat nu?

RICK: Geen zorgen.

We hebben kaartjes met een QR-code.

Toch?

JULIA: Ja, maar de rij is zo lang.

Ik word moe.

TOM: Misschien moeten we gewoon naar voren lopen.

RICK: Nee, dat is niet eerlijk.

We wachten netjes.

JULIA: Maar ik wil naar binnen.

De band is zo leuk.

TOM: Rustig aan.

We zijn er zo.

Nog vijf minuten.

RICK: Zeg, dit systeem is nieuw.

Het is de opvolger van DigiD.

JULIA: Een opvolger?

Maar DigiD werkt prima.

TOM: Ja, maar de overheid wil iets beter.

Met een app en zo.

RICK: Maar nu heb je een Gmail-account nodig.

Dat is raar.

JULIA: Ik heb wel een Gmail.

Maar mijn vader niet.

Hij heeft geen smartphone.

TOM: Dan kan hij niet naar binnen?

Dat is toch niet te doen?

RICK: Misschien is er een balie voor hulp.

Kijk, daar bij die tent.

JULIA: Oh ja, ik zie mensen daar staan.

Ze lachen.

TOM: Laten we daarheen gaan.

Misschien is het sneller.

RICK: Goed idee.

Maar we moeten de rij niet verlaten.

Weet je dat zeker?

JULIA: Ja, we kunnen vragen of het oké is.

TOM: De beveiliger kijkt naar ons.

Hij zwaait.

RICK: Kom op, we gaan.

Maar wees snel.

JULIA: Hopelijk hebben ze een oplossing.

Ik wil niet missen.

TOM: Ik ook niet.

We hebben hier lang voor gespaard.

RICK: En we hebben nieuwe schoenen gekocht.

Die moeten we laten zien.

JULIA: Ha, ja, jouw witte sneakers.

Die zijn nu al vies.

TOM: Dat komt door het gras.

Het is nat hier.

RICK: Maak je geen zorgen.

Na het festival was ik ze wel.

JULIA: Kijk, de beveiliger wijst naar ons.

We mogen naar voren.

TOM: Fijn.

Misschien is het een speciale ingang voor problemen.

RICK: We leggen ons probleem uit.

Gewoon duidelijk en rustig.

JULIA: En we zeggen dat we geen Gmail hebben.

Dat is geen misdaad.

TOM: Precies.

Iedereen heeft recht op toegang.

RICK: De beveiliger lacht nu.

Dat is een goed teken.

JULIA: Hij zegt dat we een papieren ticket kunnen gebruiken.

Geweldig!

TOM: Echt?

Dat is makkelijk.

We laten ons ticket zien.

RICK: Ja, we hebben de papieren versie thuis geprint.

Slim van ons.

JULIA: Zie je wel?

Soms is oud beter dan nieuw.

TOM: Maar de app is handig voor mensen zonder printer.

RICK: Klopt.

Iedereen heeft een keuze.

Dat is belangrijk.

JULIA: Nu kunnen we naar binnen.

De muziek begint zo.

TOM: Ik hoor de drums al.

Mijn hart klopt snel.

RICK: Kom op, vrienden.

Het feest kan beginnen.

JULIA: Maar eerst een foto bij de ingang.

Voor het geheugen.

TOM: Ja, en dan een drankje.

Ik heb dorst.

RICK: Ik ook.

Maar niet te veel.

We moeten morgen werken.

JULIA: Morgen is morgen.

Vandaag is feest.

TOM: Precies.

We dansen tot de zon opkomt.

RICK: Oké, maar niet te wild.

We zijn niet meer twintig.

JULIA: Spreek voor jezelf.

Ik ben nog jong in mijn hoofd.

TOM: Laten we eerst onze plek vinden.

Dan bestellen we iets.

RICK: En we zoeken een plek dicht bij het podium.

JULIA: Ja, ik wil de zanger goed zien.

Hij is knap.

TOM: Ha, jij en je zangers.

Altijd verliefd.

JULIA: Dat is normaal.

Iedereen heeft een type.

RICK: Oké, kom op.

Het licht is groen.

We gaan.

TOM: Eindelijk.

Na al dat wachten zijn we er.

JULIA: Dit wordt een topavond.

Dat weet ik zeker.

RICK: Zeker.

En vergeet niet: geniet van elk moment.

TOM: En wees dankbaar voor de hulp van de beveiliger.

JULIA: Ja, hij was aardig.

We geven hem een compliment.

RICK: Goed plan.

Maar nu eerst: muziek!

TOM: Ja, en een biertje.

Of twee.

JULIA: Haha, jij en je bier.

Kom, we dansen.

RICK: Tot straks, jongens.

Veel plezier.

TOM: Jij ook, Rick.

Bedankt voor het wachten.

JULIA: Ja, je was rustig en geduldig.

Een echte vriend.

RICK: Dat is lief.

Nu gaan we genieten.

De band is al bezig.

TOM: Ik zie het.

Ze spelen mijn favoriete nummer.

JULIA: Kom, we springen.

Handen in de lucht.

RICK: Ja, en we zingen mee.

Maar niet te vals.

TOM: Ha, jij zingt altijd vals.

Maar dat maakt niet uit.

JULIA: Meezingen is het leukste.

Iedereen doet het.

RICK: Oké, dan zingen we samen.

Laten we beginnen.

TOM: En we denken niet meer aan DigiD of andere problemen.

JULIA: Precies.

Nu is het tijd voor plezier en vriendschap.

RICK: Dat is het mooiste van een festival.

Samen zijn.

TOM: En samen dansen.

Dat verbindt mensen.

JULIA: Zeker.

Muziek is een universele taal.

RICK: Ja, en het Nederlands is ook mooi.

Maar nu zingen we Engels.

TOM: Dat is oké.

Zolang we maar gelukkig zijn.

JULIA: Ik ben gelukkig.

Met jullie en met deze muziek.

RICK: Dit moment is perfect.

Ik onthoud dit.

TOM: Ik ook.

Een festival met vrienden is het beste.

JULIA: En we hebben een verhaal om te vertellen.

Over de DigiD-ellende.

RICK: Ja, maar het eindigde goed.

Dankzij de papieren tickets.

TOM: En dankzij ons geduld.

En een beetje geluk.

JULIA: Kom, we gaan nog dichter bij het podium staan.

RICK: Oké, ik volg.

Maar niet duwen.

TOM: Geen zorgen, we zijn netjes.

We komen er wel.

JULIA: Daar is een plek.

Naast die grote speaker.

RICK: Perfect.

Het geluid is daar het best.

TOM: En we kunnen de zweetdruppels van de zanger zien.

JULIA: Haha, dat is misschien te dichtbij.

RICK: Genoeg gepraat.

De muziek roept.

Kom op!

TOM: Ja, het is tijd om te dansen.

Zonder zorgen.

JULIA: En met een glimlach.

Dat is het belangrijkste.

RICK: Precies.

Geniet van het leven.

Het is kort.

TOM: En het is mooi.

Net als deze avond.

JULIA: Ik ga nooit vergeten hoe we hier samen zijn.

RICK: Ik ook niet.

Tot de volgende.

Alle transcripten en meer Nederlandse verhalen op Dutch Fluency, dutchfluency.com slash transcripts.