Tyfus kliniek: de huisarts die Engels doet

Vandaag ga je naar de huisarts in Amsterdam-Oost.

Je hebt een nieuwe klacht.

Iets dat je al weken niet lekker zit.

En je hebt thuis echt geoefend.

De woorden, de zinnen, zelfs de volgorde.

Je loopt de spreekkamer in en voordat je goeiemorgen hebt gezegd, doet de huisarts al Engels.

Koud.

Klinisch.

Alsof je dossier in het Engels is geschreven.

Vandaag leer ik je een vloek die precies dat gevoel vangt.

Tyfuskliniek.

Zwaar geschut.

Let op.

Goedemorgen dokter, ik had een afspraak van 9 uur.

Good morning, yes,

please have a seat.

So, you are here for what reason today?

Eh, nou, ik heb al een paar weken pijn hier.

Aan de rechterkant, vlak onder mijn ribben.

Het wordt erger na het eten.

Okay, pain under the ribs, right side.

You can point for me?

And is it sharp or more like, how you say, dull?

Stekend, vooral s'avonds.

En soms trekt het door naar m'n rug.

Ik slaap er slecht van, echt.

Dokter, mag ik even wat vragen?

Kunnen we dit gewoon in het Nederlands doen?

Ik heb het thuis allemaal voorbereid.

Nederlands graag.

Ik woon hier zes jaar.

Ik betaal hier belasting.

Ik wil het gewoon in het Nederlands kunnen zeggen, ook als het stottert.

Yes, yes, of course.

But you understand, I want to be sure you understand me correctly.

It is about your health.

Ik versta u prima.

Ik heb u net in het Nederlands verteld waar de pijn zit, wanneer het komt en hoe het voelt.

U heeft me in het Engels geantwoord.

Dit is geen tyfuskliniek in Londen, dit is Amsterdam-Oost.

Eh, nou, oké.

Sorry, dat was niet mijn bedoeling hoor.

Ik doe het automatisch.

Veel expats hier, weet u.

Dat snap ik.

Maar ik ben hier niet om uw gewoonte te zijn.

Ik ben hier met pijn.

In het Nederlands alstublieft.

Goed, laten we opnieuw beginnen.

Vertel nog eens, stekende pijn, rechts, na het eten.

Hoe lang al precies?

Drie weken.

En het wordt elke week een beetje erger.

Oké, tyfuskliniek.

Letterlijk: typhoid clinic.

Tyfus is een oude, vieze ziekte en Nederlanders gebruiken ziektennamen als zware vloeken.

Kliniek erachter plakken maakt het bureaucratisch, koud, ambtelijk.

Je zegt eigenlijk, deze hele tent is een ziekteboel waar ik niks te zoeken heb.

Gebruik het wanneer een instelling, een ziekenhuis, een gemeentekantoor, een huisartsenpraktijk je zo stug behandelt dat het klinisch voelt.

Niet gebruiken tegen individuen, niet tegen vrienden, niet in een sollicitatiegesprek.

Register.

Koude woede.

Geen geschreeuw.

Je fluistert het bijna.

Uitspraak.

De Y in tyfus klinkt als ie, dus tie-fus, niet taifus.

Kliniek met nadruk op niek.

En onthoud.

Elke keer dat je voor Engels kiest terwijl je Nederlands kon kiezen, stem je tegen de versie van jezelf die je wilt worden.

Kies Nederlands, zelfs als je stottert.