Een mistige avond op het Leidseplein

RICK: Zeg, hebben jullie die oude foto van het Leidseplein in de mist gezien?

SOPHIE: Welke foto?

Die van Daan Noske uit 1953, bedoel je?

DAAN: Oh, die ken ik wel.

Die is echt sfeervol, hoor.

RICK: Precies, die.

Ik kwam hem toevallig tegen op mijn telefoon, gisteravond nog.

SOPHIE: Laat eens zien dan.

Ik ben benieuwd.

Is hij in zwart-wit?

RICK: Ja, in zwart-wit.

Dat maakt het extra mysterieus, vind je niet?

DAAN: Het lijkt wel of de tijd daar heeft stilgestaan.

Geen moderne dingen, alleen die oude lantaarns.

RICK: Ja, toch?

Geen auto's, alleen een paar fietsen en die lantaarns.

En die mist, die maakt het compleet.

SOPHIE: Het zou wel een thriller kunnen zijn, zo mysterieus.

Ik zie het al voor me: een detective die door de mist loopt.

DAAN: Of een film noir, met die schaduwen en zo.

Denk aan Humphrey Bogart, weet je wel?

RICK: Precies, desalniettemin is het gewoon een alledaags tafereel.

Mensen die gewoon hun dagelijkse dingen doen.

SOPHIE: Maar wel prachtig vastgelegd.

Die fotograaf had oog voor detail.

Kijk naar die reflectie in de plassen.

DAAN: Zeker, naarmate je langer kijkt, zie je steeds meer.

Eerst zie je de mist, dan de mensen, dan de details.

RICK: Ik vraag me af of die bomen er nog staan.

Ze lijken zo groot, maar misschien zijn ze weg.

SOPHIE: Waarschijnlijk wel, tenzij ze zijn gerooid voor een nieuw gebouw.

De stad verandert, maar bomen blijven vaak.

DAAN: Dat zou zonde zijn.

Maar ja, de stad verandert nu eenmaal.

Kijk naar al die nieuwe hotels en zo.

RICK: Toch blijft zo'n foto een mooi moment in de tijd.

Het is alsof je even terug in de tijd stapt.

SOPHIE: Ja, je zou er haast nostalgisch van worden.

Ik krijg er een beetje heimwee van, naar een tijd die ik niet eens heb meegemaakt.

DAAN: Haha, jij bent toch al vaak nostalgisch, Sophie?

Je bent altijd aan het mijmeren over vroeger.

SOPHIE: Geef toe, jij ook wel eens, hoor.

Laatst nog, toen je over die oude film begon.

RICK: Ach, een beetje weemoed is goed voor de ziel, toch?

Het houdt je verbonden met het verleden.

DAAN: Zolang het niet overdreven wordt.

Maar deze foto is wel bijzonder.

Ik zou hem willen inlijsten.

SOPHIE: Ik vind het knap hoe hij dat licht heeft gevangen.

Die mist maakt het licht zo zacht en diffuus.

RICK: Inderdaad, die mist maakt het helemaal af.

Zonder mist was het gewoon een gewone straatfoto geweest.

DAAN: Stel je voor dat we daar nu zouden staan, met al die toeristen.

Het zou vast druk zijn, met selfiesticks en zo.

SOPHIE: Dan was het vast minder sfeervol geweest.

Te veel lawaai en chaos.

RICK: Ja, tenzij het ook mistig is, natuurlijk.

Dan zie je de toeristen niet, alleen de silhouetten.

DAAN: Maar dan nog, het is niet hetzelfde als in 1953.

De sfeer is anders, de mensen zijn anders.

SOPHIE: We zouden eens een avondwandeling kunnen maken, voor de gezelligheid.

Gewoon door de stad slenteren.

RICK: Goed idee, mits het weer een beetje meezit.

Geen regen, maar mist mag wel.

DAAN: En we niet te veel drinken, want anders wordt het een chaos.

Dan struikel je over de kinderkopjes.

SOPHIE: Haha, jij bent altijd de nuchtere, Daan.

Maar je hebt gelijk, veiligheid eerst.

RICK: Maar wel de gezelligste, hoor.

Zeg, nog een biertje?

Dit gesprek vraagt om een drankje.

DAAN: Graag, maar niet te veel, want ik moet nog rijden.

Eentje dan, voor de smaak.

SOPHIE: Dan neem ik er ook nog eentje, voor de dorst.

Het is dorstig werk, zo praten over foto's.

RICK: Oké, ik bestel wel even.

Nog iemand een bitterbal?

Die horen erbij, vind ik.

DAAN: Altijd.

Dat hoort erbij, vind ik.

Een bitterbal met mosterd, heerlijk.

SOPHIE: Ja, een avondje kroeg is niet compleet zonder bitterballen.

Het is bijna traditie.

RICK: Nou, dan is dat geregeld.

Even de ober roepen.

Hij staat daar bij de bar.

DAAN: Die foto inspireert me toch wel.

Misschien ga ik zelf ook meer fotograferen.

Ik heb nog een oude camera.

SOPHIE: Leuk, dan kun je het contrast met nu vastleggen.

Hetzelfde plein, maar met moderne mensen.

RICK: Ja, dat zou gaaf zijn: hetzelfde plein, maar dan nu.

Een soort voor-en-na project.

DAAN: Maar dan wel op een mistige dag, voor de sfeer.

Zonder mist is het niet hetzelfde, hè.

SOPHIE: Natuurlijk, anders is het niet hetzelfde.

De mist geeft het mysterie.

RICK: Afgesproken.

Zullen we een datum prikken?

Volgende week misschien?

DAAN: Laten we eerst het bier maar opdrinken, haha.

Eerst genieten van het nu.

SOPHIE: Ja, rustig aan.

De mist komt vanzelf wel weer.

Het is herfst, dus kans genoeg.

RICK: Tot die tijd genieten we van dit mooie verhaal, hè.

En van de bitterballen.

DAAN: Zeker.

Proost, op de fotografie en de gezelligheid.

Op mooie herinneringen.

SOPHIE: Proost!

En op nog veel meer van dit soort avonden.

Tot de volgende.

Alle transcripten en meer Nederlandse verhalen op Dutch Fluency, dutchfluency.com slash transcripts.