De boze vlindertuin

In een klein dorp in Nederland is een vlindertuin.

De tuin is mooi en warm.

Er zijn veel kleuren: rood, geel, blauw.

Vlinders vliegen overal.

Ze zijn klein en mooi.

Mensen komen uit het hele land om de vlinders te zien.

Op een dag schrijft een man een recensie op internet.

Hij schrijft: "De tuin is leuk, maar de koffie is niet lekker.

De prijs is hoog." Een andere vrouw schrijft: "Het is druk.

Ik wacht lang." De baas van de vlindertuin, meneer De Vries, leest de recensies.

Hij wordt boos.

Heel boos.

Meneer De Vries zegt tegen zijn vrouw: "Waarom schrijven mensen slechte dingen?

Wij doen ons best!" Zijn vrouw zegt: "Rustig, Jan.

Niet alle mensen zijn blij." Maar Jan is niet rustig.

Hij pakt zijn telefoon en schrijft antwoorden op de recensies.

Hij schrijft: "U zegt dat de koffie niet lekker is?

U heeft geen smaak.

De koffie is van de beste bonen." En tegen de andere vrouw schrijft hij: "U wacht lang?

Kom dan niet op zondag.

U bent niet de enige." De mensen lezen de antwoorden.

Ze zijn verbaasd.

Een baas mag niet zo praten.

Ze schrijven meer recensies.

Ze schrijven: "De baas is onbeleefd." En: "Hij is boos en raar." Meneer De Vries leest de nieuwe recensies.

Hij wordt nog bozer.

Hij schrijft: "Jullie begrijpen niets van vlinders.

Jullie komen alleen voor de foto's.

Ga naar huis!" Nu is de situatie erg.

De recensies zijn overal.

Op het nieuws, op sociale media.

Mensen lachen en zijn boos.

Sommige mensen komen naar de tuin om de boze baas te zien.

Ze kopen een kaartje.

Ze drinken koffie.

Ze lachen.

Meneer De Vries ziet de mensen.

Hij denkt: "Waarom lachen zij?" Een jonge vrouw komt naar hem toe.

Ze zegt: "Meneer, uw antwoorden zijn niet aardig.

Maar de vlinders zijn prachtig.

Kunt u niet stil zijn en genieten?" Jan kijkt naar de vlinders.

Een blauwe vlinder vliegt langs zijn neus.

Hij voelt de warmte van de zon.

Hij hoort de kinderen lachen.

Opeens begrijpt hij.

Hij zegt: "U heeft gelijk.

Ik ben te boos.

Ik hou van vlinders, en ik wil dat mensen ook van vlinders houden.

Maar ik ben vergeten lief te zijn." Hij gaat naar binnen en schrijft nieuwe antwoorden.

Hij schrijft: "Sorry.

U heeft gelijk.

De koffie is niet perfect.

En het is druk op zondag.

Dank u voor uw eerlijkheid.

Kom terug, en ik geef u gratis koffie." De mensen zien de nieuwe woorden.

Ze zijn blij.

Ze geven de tuin weer sterren.

Meneer De Vries leert iets: woorden zijn belangrijk.

Boze woorden maken alles erger.

Aardige woorden maken de wereld mooier, net als vlinders.

En de vlindertuin?

Die is nog steeds mooi.

De vlinders vliegen.

De koffie is nog steeds niet perfect, maar de mensen lachen.

En meneer De Vries lacht ook.

Hij kijkt naar de lucht en denkt: "Morgen schrijf ik weer aardige woorden." Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.