Client Call

Half elf.

Dinsdag.

Je zit in je hoek van het kantoor.

Koptelefoon op.

Client call.

Nieuwe klant.

Grote Nederlandse verzekeraar.

Accountmanager aan jouw kant heeft vooraf gezegd...

de hele meeting kan in het Nederlands.

Daar zijn ze oké mee.

Drie minuten later.

Goedemorgen.

Leuk om jullie eindelijk te spreken.

We hebben het intern uitgebreid besproken en we zijn enthousiast over jullie voorstel.

Alleen, we hebben nog wel een paar vragen over de integratie.

Dank je, fijn om te horen.

Schiet maar, we kunnen alles behandelen.

De eerste vraag is over de datastroom.

Jullie API, gaat die via een eigen endpoint of via een...

Oh wacht, ik zie, jouw naam staat Mark.

You're not a native speaker, right?

Let me switch to English so we don't miscommunicate.

Nou, het ging prima eigenlijk.

Ik kan goed volgen.

I know.

But we're going to get into technical stuff now and I really want to be precise.

So my question was, does your API run on its own endpoint or does it piggyback on our existing infrastructure?

Eigen endpoint.

Dedicated.

Zodat we jullie traffic isoleren.

Oké, great.

And what about authentication?

OAuth 2, API keys, Mutual TLS?

Perfect.

One more.

Data residency.

Where are your servers located?

Because for us, with GDPR, it matters a lot.

Frankfurt en Amsterdam.

Dubbel redundant.

Blijft allemaal binnen de EU.

Prima gesprek.

Deal in de maak.

Maar de hele call was Engels.

Vanaf minuut drie.

Kolere call.

Kolere.

K-O-L-E-R-E.

Severity drie.

Verbastering van cholera.

Nog een ziektevloek.

Kolere als exclamatie.

Kolere, wat een ritje.

Kolere als prefix.

Kolereherrie.

Kolerezooi.

Iets zwaarder dan klote, maar minder nucleair dan tyfus of pokken.

Wordt vaak gebruikt zonder erbij na te denken.

Standaard vloek voor ergens gefrustreerd over zijn.

Tot vrijdagmiddagborrel.