Een jongen van zestien

Rick: Wil iemand nog wat drinken?

Het is tenslotte weekend.

Pieter: Ja, graag.

Doe mij nog maar een biertje.

Dit is een lekkere.

Lisa: Voor mij ook, alsjeblieft.

Dank je, Rick.

Rick: Komt eraan.

Twee biertjes.

Zeg, ik las vandaag iets geks in de krant.

Pieter: O, vertel.

Was het weer iets over een vertraging bij de NS?

Rick: Haha, nee, niet deze keer.

Hoewel dat ook altijd interessant is.

Nee, dit was serieuzer.

Lisa: Oh?

Wat dan?

Maak ons niet ongerust.

Rick: Het ging over een explosie in Amsterdam.

Pieter: Daar hoor je wel vaker over de laatste tijd.

Lisa: Ja, helaas wel.

Het lijkt wel alsof het steeds vaker gebeurt.

Waar was het deze keer?

Rick: Bij een kantoor op de Zuidas.

Pieter: Op de Zuidas?

Dat is een dure buurt.

Daar zitten toch al die grote banken en advocaten?

Lisa: Precies.

Al die glimmende, glazen gebouwen.

Daar verwacht je dat niet direct.

Het klinkt als een scène uit een film.

Rick: Nee, ik ook niet.

Maar het gekste moet nog komen.

Pieter: Nou, ik ben benieuwd.

Rick: Ze hebben een verdachte opgepakt.

Lisa: Ah, dat is goed nieuws.

Tenminste, dat hoop ik.

Rick: Ja, maar raad eens hoe oud hij is.

Pieter: Uhm, een jaar of dertig?

Ik zeg maar wat.

Lisa: Ik gok jonger.

Misschien begin twintig.

Rick: Hij is zestien.

Een jongen van zestien jaar.

Pieter: Zestien?

Dat meen je niet.

Toen ik zestien was, dacht ik alleen aan voetbal en huiswerk.

Een kind nog.

Lisa: Ongelooflijk.

Wat vreselijk.

Waarom zou een kind zoiets doen?

Voor het geld?

Voor de spanning?

Rick: Dat vraag ik me dus ook af.

Het is toch niet te geloven?

Pieter: Misschien werd hij gedwongen.

Of hij wilde stoer doen voor vrienden.

Lisa: Stoer doen met een explosie?

Dat is wel heel extreem.

Rick: Precies.

Ik geef les aan leerlingen van die leeftijd.

Pieter: Ja, dat is waar ook.

Jij zit er middenin.

Dan komt zoiets wel heel dichtbij.

Rick: Daarom raakt het me misschien extra.

Ik zie ze elke dag.

De meeste jongens en meiden van zestien zijn bezig met school, vrienden en sport, niet met een explosie.

Lisa: Dat snap ik heel goed.

Heb je het er met collega's over gehad?

Rick: Nee, het nieuws was nog te vers vanmiddag.

Morgen op school vast wel.

Pieter: Denk je dat het om geld ging?

Rick: Geen idee.

De politie zegt daar nog niets over.

Lisa: Een kantoor op de Zuidas… Klinkt als een bewust doelwit.

Pieter: Ja, misschien tegen een groot, internationaal bedrijf gericht.

Een soort protest of zo?

Rick: Dat zou kunnen.

Maar dan nog, een jongen van zestien gebruiken voor zoiets… wie doet dat nou?

Lisa: Hij heeft zijn hele toekomst verpest.

Op die leeftijd denk je daar misschien niet over na.

Pieter: Nee, dan denk je niet aan de consequenties.

En die van anderen in gevaar gebracht.

Bizar.

Rick: Gelukkig raakte niemand gewond, las ik.

Lisa: Oh, dat is een enorme opluchting.

Dat is het allerbelangrijkste.

Pieter: Zeker.

Dat kwam dus goed uit.

Maar de schrik zit er goed in bij de mensen daar, denk ik.

Rick: Zeker.

Stel je voor, je werkt daar gewoon.

Of je komt net aanlopen voor je werk.

Lisa: Of je loopt er toevallig langs met je hond.

Je denkt toch dat je veilig bent in zo'n buurt.

Pieter: Het is gewoon niet normaal meer soms.

Rick: Toch vraag ik me af wat er in zo'n hoofd omgaat.

Wat is het verhaal van die jongen?

Lisa: Ik ook.

Is het de invloed van social media?

Geweld wordt daar soms zo normaal gevonden.

Pieter: Of foute vrienden.

Dat zie je vaak op die leeftijd.

Rick: Ja, groepsdruk is een groot probleem op die leeftijd.

De wens om erbij te horen is heel sterk.

Lisa: Arme ouders ook.

Die moeten zich kapot schrikken.

Pieter: Zeker weten.

Je staat op, je kind gaat naar school, denk je... en dan word je gebeld door de politie.

Rick: Absoluut.

Je zal maar dat telefoontje krijgen.

Dat je zoon is opgepakt voor een explosie.

Lisa: Een complete nachtmerrie.

Ik hoop echt dat hij goede hulp krijgt.

Rick: Dat hoop ik ook.

Niet alleen straf, maar vooral ook hulp.

Om te begrijpen waarom dit is gebeurd.

Pieter: Achteraf gezien is het gewoon een heel triest verhaal.

Lisa: Ja, voor iedereen die erbij betrokken is.

Voor de jongen zelf, zijn familie, maar ook voor de mensen die er werken.

Rick: Nou, op een vrolijker onderwerp dan maar?

Pieter: Goed plan.

Zullen we een film opzetten?

Lisa: Ja, leuk!

Even iets luchtigs.

Geen misdaadfilm, alsjeblieft.

Rick: Haha, afgesproken.

Ik pak de afstandsbediening.